Scheenbeen
latijn: os tibia
Het scheenbeen is het grootse bot in het onderbeen (de andere is het kuitbeen). Je kunt het bot makkelijk voelen onder de huid aan de voorzijde van je onderbeen.
Het scheenbeen is het enige bot dat de enkel met de knie verbind. Het kuitbeen is met de enkel verbonden maar niet met de knie.
Het scheenbeen in Muay Thai (Thais boxen/Kickboxen)
Omdat het scheenbeen direct onder de huid zit, zit er niet veel vlees op om klappen op te vangen. Daarom doet het ook ontzettend pijn als iemand hard met haar/zijn scheenbeen op jouw scheenbeen komt. Ook als je zelf met je scheenbeen iemand op de heup, arm, ribben of het hoofd trapt, kan dat bij jouwzelf behoorlijk gevoelig zijn.
Aan de andere kant is het scheenbeen wel een van de hardste lichaamsdelen van het onderlichaam, waardoor het erg geschikt is voor het afweren van klappen. Het scheenbeen is dan ook een van de belangrijkste lichaamsdelen in Muay Thai.
Zenuwen dood maken en het scheenbeen verharden
(Wees alsjeblieft altijd zuinig op jezelf. Ik heb wat onderzoek voor deze pagina gedaan maar ik ben GEEN dokter.)
Van kickboxers in Thailand word beweerd dat ze hun scheenbenen verharden door regelmatig tegen een bananen boom te trappen. Omdat de stam gemaakt is van verend materiaal wordt hierbij het scheenbeen niet teveel beschadigd, maar sterven er wel zenuwen in het been af. Mensen die zo'n training vanaf jonge leeftijd hebben gevolgd (in Thailand soms al vanaf 10 jaar oud), krijgen gevoelloze schenen en kunnen daardoor ontzettend hard met de schenen trappen. Op die manier worden de schenen echte wapens.
Veel mensen beweren dat dit trappen tegen een bananenboom ook het bot harder maakt. Dat zou kunnen kloppen, maar in een gevecht heb je daar weinig aan omdat botbreuk juist aan de achterkant van het scheenbeen ontstaat en dat is de zijde waar het bot niet verhard wordt door de oefening.
Het nadeel van scheenbeen verharden
In de sport Muay Thai komen gebroken scheenbenen vaak voor. Dit kan mede veroorzaakt zijn doordat de vechters geen gevoel meer hebben (in hun schenen) en daardoor over hun grenzen gaan.
Hoe dan ook, het bewust beschadigen van je lichaam (wat gebeurt bij het verharden) is meestal een slechte zaak. Het kan problemen veroorzaken wanneer je ouder wordt, en je moet je altijd realiseren dat beschadigingen moeilijk ongedaan kunnen worden gemaakt.
Verder heeft het scheenbeen een hoop meridiaan punten die verbonden zijn met organen elders in het lichaam. Het pijnigen van deze punten zou allerlei problemen elders in het lichaam kunnen veroorzaken.
Als laatste is wel eens gesuggereerd dat je bloedophopingen zou kunnen veroorzaken wanneer je te hard op je scheenbeen mept. Als die bloedophopingen onverhoeds in je hersenen of hart terecht komen zou het zelfs een infarct kunnen veroorzaken.
----- e-mail van een lezer (vertaald) -----
Ik kwam recentelijk op je website en heb een aantal kleine problemen opgemerkt op je site over het scheenbeen. Idealiter wil je bij het verharden van je scheenbeen (of een ander slag-voorwerp) een hard slag-oppervlak en een iets zachtere achterkant. Denk bijvoorbeeld aan ijzersmeden die katana's maken; Ideaal is een katana met een harde slagkant (scherpe kant van het zwaard) en een zachte achterkant, zodat het niet direct breekt bij inpact. Als de achterkant ook hard zou zijn, zoals jij suggereert, dan zou het hele object brozer worden. Denk aan het slaan met en dode tak op een boom. De tak is even hard over de hele doorsnee en breekt. Een levende tak veert mee waardoor het niet breekt.
Good luck, Kevin